Groeiende kritiek op voortvarend kerkasiel in de Open Hof

(door Maarten van Gemert)  
KAMPEN – Het kerkasiel in de Open Hof, om familie Babayants uit Oezbekistan in Nederland te houden, vaart onverstoorbaar voort. Zo voortvarend als het begon, zo rezen bij menigeen ook al gauw kritische vragen. Is het middel, een voortdurende kerkdienst, niet te hoog gegrepen, is er één van. Het kerkasiel is nu zeven weken gaande. Of er voortgang wordt geboekt in het verkondigde doel, is onbekend.

Meer dan tweehonderd voorgangers, ruim honderd vrijwilligers en tientallen muzikanten houden de kerkdienst in kerkelijk centrum ’de Open Hof’ gaande. Volgens een oud wetsartikel mag de politie dan niet binnenvallen om de gezinsleden op te pakken en (opnieuw) in een detentiecentrum te plaatsen voor uitzetting. Zelfs een predikant die voorging, laat een waarschuwing horen voor het door de kerkenraad gekozen middel van eredienst. Die biedt intussen wel de gelegenheid tot uitgebreide bijbelstudie, alle coupletten zingen en volop oecumene.

Aandacht
Na het kerkasiel in de Bethelkerk in Den Haag, zes jaar geleden, trekt nu het kerkasiel in de Open Hof te Kampen de aandacht in christelijke kringen. Landelijke dagbladen en televisieprogramma’s komen af op het kerkasiel als ook landelijke kerkbestuurders. Coen Wessel, voorzitter van de Raad van Kerken (RvK), kwam drie weken geleden langs om zijn steun uit te spreken.
Desgevraagd licht hij toe dat ook hij van mening is dat in de asielprocedure het belang van kinderen veel meer voorop moet staan. Twee van de vier kinderen Babayants werden, tijdens de asielprocedures in de afgelopen elf jaar, in Nederland geboren en heten ’geworteld’ te zijn. Wessel spreekt zich namens de RvK nadrukkelijk niet uit over de beslissing van de wijkkerkenraad om over te gaan tot kerkasiel. De kerkenraad van protestantse wijkgemeente De Open Hof ging unaniem akkoord met het kerkasiel, zij het naar verluidt aarzelend.

Aarzelend
Een week na Wessel kwam René de Reuver langs, die als scriba aan het hoofd staat van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN). Deze krant sprak kort met hem en vroeg waarom de steunbetuiging weken op zich had laten wachten. De PKN wou eerst aanzien hoe het initiatief zou landen, lichtte De Reuver toe, die over een half jaar aftreedt. Op later gestelde vragen kon hij wegens vakantie nog niet antwoorden. Datzelfde geldt voor de classispredikant van Delta, die na zijn komst met een delegatie uit Zeeland uitgebreid verslag deed op de Facebookpagina van het Kamper kerkasiel.
Op social media doen meer deelnemers verslag, zoals over de, in deze context, bijzondere viering van kerst. Het doel lijkt daarbij op de achtergrond te raken en dat is precies waar christelijke dagbladen als het Nederland Dagblad (ND) en het Reformatorisch Dagblad (RD) hun vragen bij stellen.

Scriba René de Reuver geeft de kaars door aan de volgende voorganger (foto: Maarten van Gemert)

Attentie
In het ND roept een predikant op om ”het kerkasiel vooral een echte eredienst te laten zijn en geen bijbelse middelvinger naar de overheid”. Eerder al geeft een advocaat en kerkrechtdeskundige aan dat er ”echt sprake moet zijn van een zware misstand”. Een scribent in het RD sluit daarop aan met een trits vragen over het werkelijke gehalte aan trauma en gevaar bij terugkeer. Uiteindelijk is dat besluit volgens Nederlandse overheidsregels genomen die daarover niet lichtzinnig oordelen. De hoofdredactie van het RD wijst het kerkasiel af als discutabel middel om ”de eredienst zo op een oneigenlijke manier in te zetten”.
Voor dit artikel is meerdere mailen per e-mail gevraagd om een reactie op de kritiek maar de Open Hof heeft geen reactie gegeven. Of er inmiddels contact is met verantwoordelijke bestuurders en politici, is daarmee onbekend. Zoals ook de duur van het kerkasiel daardoor een open einde heeft. Vooralsnog is er aan steun uit een vaste groep betrokkenen geen gebrek. Voor een bijzondere kerkervaring is iedereen 24/7 welkom in de Open Hof. Bij het Kamper kerkasiel.